'Uit huis geplaatste kinderen weten niet waar ze met klachten naartoe moeten'

Kinderen die uit huis zijn geplaatst vinden nog altijd moeilijk een luisterend oor bij klachten. Ze kennen de officiele procedures niet of hebben daar geen vertrouwen in, schrijft kinderombudsman Margrite Kalverboer in het rapport Je bent maar een kind, je durft gewoon niet.
Dezelfde conclusies werden tien jaar geleden ook al getrokken na onderzoek, en er is te weinig veranderd, concludeert Kalverboer. “We zijn niet fundamenteel opgeschoten. Kinderen hebben geen toegang tot klachtenprocedures.”
Ze noemt de situatie schrijnend, omdat de kwetsbare kinderen in de opvang vaak op zichzelf aangewezen zijn.
Kinderen weten bijvoorbeeld niet via welke kanalen ze iets kunnen melden over misstanden, geweld of gevoelens van eenzaamheid. “Het wordt ze wel verteld, maar waarschijnlijk op een moment dat het niet tot ze doordringt. Omdat ze net in een instelling geplaatst zijn bijvoorbeeld en bezig zijn met andere dingen.”
Daarnaast ontbreekt het aan vertrouwen in een goede afloop. “Ze voelen zich niet veilig genoeg om een klacht in te dienen en vinden de procedure te afstandelijk. Ze kennen de mensen vaak niet”, somt Kalverboer op. “Ook zijn ze bang dat het gevolgen heeft voor hun verblijf: hoe de groepsleiding met ze omgaat of hoe het op de groep gaat.”
Kalverboer pleit voor een laagdrempeliger procedure en methoden die beter aansluiten bij de belevingswereld van de doelgroep, zoals de mogelijkheid online, anoniem te melden. Ook is er betere feedback nodig aan de kinderen over wat er met hun opmerkingen wordt gedaan.
Nagellakset
In het rapport haalt Kalverboer ter illustratie ervaringen van kinderen aan. Zo zegt Roos dat er “heel veel achter de schermen” kan gebeuren, maar “als jongere heb je daar niks van door”.
Tom prijst een begeleider die een nagellakset meenam naar het werk. “En dan ineens zit iedereen met elkaar te praten. Je kan over alles praten, er is gelijk vertrouwen.”
Kalverboer: “Kinderen blijven zeggen: ‘er is wel van alles gebeurd, maar ik heb het aan niemand durven zeggen, want niemand was geinteresseerd’. Mensen vragen vaak niet eens ‘hoe gaat het nu met jou?’ of ‘wat speelt er?’ Als dat niet gevraagd wordt, ga je dat ook niet zeggen.”
“Als kind heb je het recht om veilig op te groeien. En als dat niet gebeurt, heb je het recht om te klagen”, zegt Kalverboer. “Zorg ervoor dat kinderen iemand hebben bij wie ze zich veilig voelen, want anders blijven we ook de schandalen houden.”

Lees het hele verhaal via NOS Nieuws: 'Uit huis geplaatste kinderen weten niet waar ze met klachten naartoe moeten'