Slachtoffer poging verkrachting teleurgesteld in vonnis: "Ik ben gewurgd, heel lang en heel hard"

Het slachtoffer van een zeer gewelddadige poging tot verkrachting in mei 2024 is zeer teleurgesteld in het vonnis van de rechtbank. Bij de poging werd de vrouw gewurgd en in een nekklem gehouden. Het Openbaar Ministerie ging dan ook uit van poging tot moord of doodslag. Maar de rechtbank gaat daar niet in mee en komt enkel tot een veroordeling voor de poging tot seksuele handelingen. 
Toen de rechtbank het vonnis oplas, verliet de vrouw vanmiddag geëmotioneerd de zaal. Teleurgesteld in het feit dat de rechtbank Mohammed H. niet kan veroordelen voor een poging tot moord of doodslag. “Ik ben gewurgd, heel lang en heel hard”, riep ze naar de rechter.
In de nacht van 10 mei 2024 liep ze na een cafébezoek naar huis toen ze merkte dat ze gevolgd werd door een man. De verdachte klemde haar nek vast en sleurde haar mee naar het Westerpark waar ze werd mishandeld en hij haar probeerde te verkrachten. Daarbij zei hij dat hij haar ging vermoorden: “Jij gaat vanavond dood. Dan weet je dat. Dit is jouw laatste avond!”
De vrouw werd onder andere vier minuten lang door H. in een krachtige nekklem gehouden en geslagen. Twee buurtbewoners hoorden de vrouw gillen en een van hen belde meteen 112. Ze zei dat het klonk alsof het slachtoffer voor haar leven aan het vechten was. Nadat de getuige had gebeld, hoorde zij minutenlang niks meer.
Het Openbaar Ministerie eiste twee weken geleden een celstraf van 5 jaar en tbs met dwangverpleging. Volgens hen kan worden bewezen dat de man zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot verkrachting en een poging tot moord. “Het is enkel aan de ongelofelijke vechtlust van de aangeefster, aan de adrenaline die bij haar loskwam en aan het ingrijpen van de politie te denken dat zij nog leeft.”
Aanmerkelijke kans tot overlijden
Maar toch komt de rechter niet tot die conclusie: “De rechtbank kan op basis van het dossier niet vaststellen dat hij willens en wetens probeerde de vrouw te vermoorden. Hoewel hij meermalen zei dat hij haar zou vermoorden, passen deze dreigementen volgens de rechtbank ook bij het scenario dat hij de vrouw dwong mee te werken aan seksuele handelingen en haar bang probeerde te maken. Ook kan de rechtbank niet vaststellen dat er een aanmerkelijke kans was dat de vrouw zou komen te overlijden.”
Het slachtoffer heeft moeite met het vonnis, zij voelt zich niet erkend als slachtoffer, zo vertelt haar advocaat: “Voor haar is het enorm belangrijk dat zij de verwurging heeft gevoeld en de woorden zijn uitgesproken dat hij haar de dood mee in zou nemen. Zij heeft de nekklem gevoeld en dat er dan wordt gezegd dat poging doodslag niet bewezen kan worden is dat vooral heel teleurstellend.”
De verdachte en het Openbaar Ministerie hebben twee weken de tijd om in hoger beroep te gaan. Omdat het slachtoffer geen procespartij is, geldt dat niet voor haar. 

Lees het hele verhaal via AT5: Slachtoffer poging verkrachting teleurgesteld in vonnis: "Ik ben gewurgd, heel lang en heel hard"

Positieve reactie op het artikel
Wat een krachtig en aangrijpend artikel over een zaak die duidelijk diepe emoties oproept. De verslaggeving van AT5 is bewonderenswaardig in hoe het de stem van het slachtoffer centraal stelt. De pijn en teleurstelling over het vonnis worden op een respectvolle en empathische manier overgebracht, waardoor de lezer echt meevoelt met haar strijd om gerechtigheid. Het artikel belicht ook de complexiteit van de juridische afwegingen, wat zorgt voor een genuanceerd beeld van de situatie. Dit soort journalistiek is essentieel om maatschappelijke discussies over rechtspraak en slachtofferrechten aan te zwengelen.

Kritische noot
Aan de andere kant roept dit artikel ook vragen op over de volledigheid van de berichtgeving. Hoewel de emoties van het slachtoffer uitgebreid worden belicht, lijkt er weinig ruimte te zijn voor een diepgaande analyse van de juridische gronden van het vonnis. Waarom werd de straf lager dan verwacht? Wat waren de specifieke argumenten van de rechter? Dit gebrek aan context kan de indruk wekken dat het artikel eenzijdig is en vooral emotie boven feitelijke duiding stelt. Bovendien had een bredere reflectie op het rechtssysteem en vergelijkbare zaken meer diepgang kunnen bieden, in plaats van voornamelijk te focussen op de persoonlijke teleurstelling.